‘Jamal Malik is one question away from winning 20 million rupees.
How did he do it?

(A) He’s lucky

(B) He’s a genius

(C) He cheated

(D) It is written’

Slumdog Millionaire hoeft geen introductie. Het was de grote slokop tijdens de laatste Oscarsuitreikingen met acht van de felbegeerde beeldjes. Bollywood verovert Hollywood …

Niets lijkt bijzonder, alleen wordt hij oud geboren. Als een verrimpelde baby, lijdend aan artritis en reuma komt hij ter wereld. De dokter zegt tegen zijn moeder ’some creatures are not meant to survive’. Maar Benjamin takelt niet af. Integendeel, hij wordt met de dag jonger. Hij is ‘gedoemd’ het leven omgekeerd te beleven.
Hij is een jongeman gevangen in het lijf van een bejaarde. Meer nog, hij woont in een bejaardentehuis, waar zijn moeder werkt en leeft. Zo wordt Benjamin – geheel tegennatuurlijk – reeds in zijn eerste levensjaren geconfronteerd met de vergankelijkheid van anderen en zichzelf. Hij voelt de eindigheid van het leven in zijn eigen oude botten en riekt ze in het tehuis …

After the Fall from Innocence, the Legend begins

… Het verhaal vindt plaats in het onherbergzame Amerikaanse Montana. Tussen de bergtoppen woont William Ludlow – gespeeld door een beklijvend authentieke Anthony Hopkins – samen met zijn drie zonen Samuel, Alfred en Tristan (Brad Pitt). Hier, tussen paard, rivier en indiaan voedt de voormalige kolonel Ludlow zijn zonen op, ‘over de berg, ver van de waanzin van de wereld’.

Nergens ontsnappen ze echter aan de ‘waanzin’, zelfs niet op een berg in Montana. Ze zijn de speelbal van de oerkrachten die in de wereld en in henzelf woelen …

Bent u ooit al eens alleen op reis vertrokken? Eén van ons twee wel, drie weken lang dwars door Kenia, Tanzania en Zanzibar. Alleen. Into the wild.

… Alexander reist kriskras doorheen heel Noord-Amerika, ‘going nowhere’. Scheren hoeft niet meer. En als hij zich toch scheert, dan wast hij het schuim af door achter de sproeiers aan te lopen te midden een korenveld. Hij voelt zich helemaal vrij, helemaal zichzelf, helemaal gelukkig. Of toch niet? …

‘Het zijn niet wij die de goden benijden, maar de goden die ons benijden, net omdat we sterfelijk zijn.’

Hoewel de regisseur – Wolfgang Petersen – zich niet in het minst aan de teksten van Homeros heeft gehouden, blijkt uit elke zin dat hij de rode draden doorheen één van de eerste stukken van de wereldliteratuur perfect aanvoelt. Hij heeft een Troy gemaakt waar Homeros zich in zijn graf zeker mee zou kunnen verzoenen. Haast elke zinsnede brengt de herinnering aan de lessen in de humaniora terug: poësis én retorica. Zo maakt men kwistig gebruik van de favoriete Griekse stijlfiguur, de ‘oxymoron’: het tegenover elkaar plaatsen van tegengestelden. Achilles wordt beschreven als ‘geboren om te doden’. En zegt Hectoor tegen Agamemnoon ‘50.000 Grieken zijn hier verzameld voor de hebzucht van één man’ …