Dit weekend wordt op het Jongcd&v congres een nieuwe voorzit(s)ter verkozen.

Voor het laatst stem ik nog als jongere.

Ooit was het ook mijn droom om jongerenvoorzitter te worden.

Na jarenlang alle watertjes te hebben doorzwommen, waagde ik mijn kans.

Net toen ik dacht dat het mij niet meer kon ontsnappen,

Werd mijn vader plots eerste minster. En een jongerenvoorzitter hoort onafhankelijk te zijn.

Op enkele weken van de meet, kon ik niet anders dan mijn kandidatuur intrekken.

Enkele jaren later gebeurde het omgekeerde.

Net op het ogenblik dat ik dacht dat het niet meer zou lukken,

Kwam ik plots toch in het parlement, en was mijn politieke loopbaan begonnen.

Ik heb alles te danken aan mijn engagement bij Jongcd&v.

Ik heb er geen minuut spijt van. En geloof mij, ik heb mij voor 200% gegeven.

Een jongere moet zich smijten. Mag met zijn kop tegen de muur gaan.

Krabbelt terug recht. Stoft zich af, en stormt op de volgende muur af.

Fouten worden jongeren altijd vergeven, passiviteit niet.

Of zoals Tony Blair het zo krachtig verwoordde:

May caution be your enemy. And courage your friend.

Het devies voor wie begint in de politiek is eenvoudig:

Wie geen fouten maakt, moet zijn lidkaart teruggeven.

Als jongere heb je niets te verliezen. En alles te winnen.

Geen geld, natuurlijk. Gelukkig maar. Jongcd&v draait op engagement.

Wie vandaag voor de christendemocratie kiest,

Ziet de partij niet langer als een ladder voor de eigen carrière,

Maar kiest meer dan ooit uit overtuiging.

Jongcd&v is debatteren in werkgroepen, en complotteren aan de toog.

Sommige beweren dat je wel gek moet zijn om vandaag in de politiek te stappen.

Ze snappen er niets van.

Het is nog altijd een nobele ambitie.

Het is ook meer dan ooit nodig.

Toen ik zelf dik tien jaar geleden begon, was er geen economische crisis.

Niemand sprak over het klimaat. De euro was een vanzelfsprekendheid.

En Poetin was haast aaibaar.

Politiek leek overbodig, en moest daarom vooral ‘leuk’ zijn.

Vandaag leven we in een andere wereld. Er wordt veel van politici verwacht.

De economie terug op de rails krijgen, zonder het klimaat om zeep te helpen.

De Eurozone bijeen houden. Poetin en andere terroristen buiten houden.

Jongeren kunnen het verschil maken.

Ook al hebben ze geen macht. Ze hebben wel invloed.

Jongeren moeten plannen smeden op de lange termijn,

Ver voorbij de volgende verkiezing.

Durf met je mening alleen staan. Maar niet te lang.

Want alleen ben je machteloos. Overtuig anderen.

Zeg daarbij nooit wat de mensen willen horen, wel wat ze moeten weten.

Denk in grote veranderingen, in idealen.

Daar hebben we nood aan.

Ik verwacht veel van de volgende generatie Jongcd&v’ers.

Even veel als van de jeugd van Anderlecht.

Want het is met de christendemocratie zoals met Anderlecht.

Wij komen altijd terug!

Wie dit weekend ook jongerenvoorzit(s)ter wordt.

Wie dit weekend ook bureaulid van jongcd&v wordt.

Wie dit weekend zijn eerste stappen in de politiek zet.

Smijt u!

Alleen dan zult ge zonder spijt terugkijken,

Op de puurste periode in de politiek: als jongere.

Want wie eens jongere was, blijft altijd jongere!

Of zoals de enige Van Rompuy die ooit wel jongerenvoorzitter was, zou zeggen:

Be free Jongcd&v, and fare thou well !

Peter Van Rompuy

Print Print

Geef een reactie




No comments yet.

About

Over deze Blog

We mogen hierbij niet enkel naar de dingen kijken zoals ze zijn en ons afvragen: waarom? Het is hoog tijd om nieuwe ideeen te lanceren en ons af te vragen: waarom niet?

Peter’s Twitter
 
RSS