Als partijvoorzitter stond Di Rupo garant voor strak geregisseerde communicatie. Als regeringsleider is net dit zijn zwakke punt. Wat ooit zijn ‘point fort’ was, is nu zijn achilleshiel. Over zowat elke regeringsmaatregel wordt twijfel gezaaid. Hervorming brengen onvermijdelijk onduidelijkheid met zich mee. Maar deze onduidelijkheid hoeft niet noodzakelijk te eindigen in onzekerheid voor de mensen. Er zijn ontelbare boeken geschreven over ‘change communication’. Ik pas twee principes toe op de regering Di Rupo.
1. Stel een duidelijke agenda aan communicatie-momenten op, en wijk daar nooit van af! Een beproefd recept dat zijn deugdelijkheid bewezen heeft, is – in het Wetstraatees – het openen van ‘werven’. Een ‘werf’ is een hervorming die nog niet helemaal op punt staat, maar waarover wel duidelijk op voorhand wordt aangekondigd op welk moment de regering de knoop zal doorhakken en haar beslissing bekend zal maken. Bijvoorbeeld de werf energie tegen februari, de werf competitiviteit tegen april, de werf arbeidsmarkt tegen juni, … Zo kan de regering alle openstaande vragen doorschuiven naar het moment waarop de werf wordt afgewerkt. Zo hoef je niet achter elke opmerking aan te hollen. Tegenprestatie is wel dat de regering de deadline voor elke werf ook zonder fout respecteert. Enkel zo kan de regering stap voor stap haar geloofwaardigheid opbouwen.
Elio, wanneer maakt u uw werven bekend? Waar blijft uw politieke planning voor 2012? Het parlement weet nog altijd niet wat de regering dit jaar wil beslissen, en wat niet. Hoe kan je verwachten dat de mensen het gevoel hebben dat de regering weet in welke richting het vaart, als er geen duidelijke route is? De regering mag geen Costa Concordia worden. Tijd voor een politieke routeplanning! Elio, maak ook zo snel mogelijk een agenda op voor heel de staatshervorming. Ook als dat betekent dat we nu al het debat moeten aangaan over de verdeling van de inspanningen tussen federaal en regionaal. If it’s inevitable, bring it forward!
2. Communiceer niet alleen WAT je hervormt, maar ook WAAROM! Vooral hier wringt het schoentje. ‘Omdat het moet van Europa’. ‘Omdat het moet van de financiële markten’. ‘Omdat het moet …’ Zo motiveer je niemand. Elio, waar blijft de regeringsvisie voorbij 2012? Zo moet de pensioenhervorming niet alleen omdat we steeds langer leven. Het is ook goed om de verstikkende werkdruk – of tijdsdruk – waar we onder gebukt gaan, uit te smeren over meer mensen en een langere periode van ons leven. Hard werken hoeft geen isoleercel te zijn, zolang het zinvol is. Creatieve maatregelen om langer werken leefbaar te houden op de werkvloer zijn ook nodig. Dat is nog een voordeel van ‘werven’, je kan ook je visie op een thema rustig uiteenzetten …
BTW: eind februari volgt de begrotingscontrole. Alle ideeën rond besparingsmaatregelen die de economie de kop niet indrukken zijn welkom! Volgende week blog ik over een economische visie op ‘growth friendly’ besparen …
