foto (19)Ik was nog geen minuut geland of de radio berichtte over de dood van Kaddafi. Getoeter en vreugde alom hier in Tunis, de hoofdstad van Tunesië en het kiesdistrict waar ik voor de OVSE waarnemer zal zijn bij de eerste democratische verkiezingen sinds het uitbreken van de Arabische revolutie. Er is hier een omwenteling aan de gang die even ingrijpend is als de Val van de Berlijnse Muur. Terwijl de Spaanse ‘Indignados’ jongeren opriepen om niet te gaan stemmen, hebben jongeren hier gevochten om te mogen stemmen. Zondag is het eindelijk zo ver!


Vanaf 6u ‘s morgens volgen we de verkiezingen op de voet. We zijn er bij vanaf de opening van de kiesbureaus. Daarna gaan we de stemming na in een tiental andere kiesbureaus in ons district. Om 19u sluiten de kiesbureaus en houden we ook de telling van de stemmen in het oog. Waarnemers zijn evenwel geen verkiezingspolitie. We stellen enkel vragen. En eventuele onregelmatigheden noteren we in het verslag voor de OVSE. De OVSE geeft haar inschatting van hoe vrij een eerlijk de verkiezingen zijn verlopen. Dit versterkt het vertrouwen van de bevolking in de legitimiteit van de verkiezingen. En zo maaien we het gras van voor de voeten van partijen die de uitslag betwisten (omdat die voor hen tegenviel) en het land weer in chaos willen storten.


Er doen meer dan 100 partijen mee, en meer dan 1000 individuele kandidaten. In een welbepaald district staan maar liefst 98 partijen op de lijst! En wij klagen in Vlaanderen over versnippering … Toch blijft het proces overzichtelijk. Het grootste stembiljet is er niet groter dan 50 op 50 centimeter.


Aan de kieshokjes staan lange rijen. De opkomst ligt rond de 70%. De Tunesiërs omarmen hun pas veroverde democratie. Sommigen steken fier hun wijsvinger omhoog, gedoopt in blauwe inkt als bewijs dat ze hun (eerste vrije) stem hebben uitgebracht. Sommigen zijn wat onwenniger, en vullen hun biljet in voor de neus van de wachtenden. Maar bovenal zijn ze fier dat ze de eersten zijn in de Arabische wereld sinds 1950. Maar ze zijn ook bezorgd. In de eerste plaats over de snel stijgende werkloosheid. Zullen de toeristen na de verkiezingen terugkeren? Maar ook of islam en democratie wel te verzoenen zijn. De klok mag niet teruggedraaid worden, niet in het minst wat betreft vrouwenrechten.


Ondertussen is de uitslag gekend. De salafistische partij Ennahda heeft zoals verwacht gewonnen en behaalt naar alle waarschijnlijkheid 40% van de stemmen … Geen absolute meerderheid, dus de onderhandelingen over het schrijven van de grondwet kunnen beginnen. Is Tunesië op weg naar een stabiele democratie … of op weg naar ‘Tunistan’? In ieder geval is Tunesië hét observatorium voor democratie in de arabische wereld. Als het hier niet lukt, zal het nergens lukken. Met mijn eigen ogen heb ik mogen vaststellen dat de eerste horde – vrije democratische verkiezingen – alvast genomen is, met succes! De lange tocht naar democratie, welvaart voor allen, vrijheid en mensenrechten kan beginnen …

Print Print

Geef een reactie




No comments yet.

About

Over deze Blog

We mogen hierbij niet enkel naar de dingen kijken zoals ze zijn en ons afvragen: waarom? Het is hoog tijd om nieuwe ideeen te lanceren en ons af te vragen: waarom niet?

Peter’s Twitter
 
RSS