Deze keer houd ik mijn reisverslagje kort, net zoals de vakantie (een weekje) en de bestemming zelf, Malta. Kort, want Malta is maar 27 km lang en 14 km breed. Niet meer als een puist op het gelaat van de Middellandse Zee. Als de Titanic tegen Malta was gevaren, was Malta gezonken. De Duitsers deden in WO II een verdienstelijke poging door er drie maal meer bommen op te gooien als op Londen. Vandaag is de enige herinnering hieraan de

Print Print

“Die Stellenbosche kerl kom weer”

Vijf jaar nadat ik een half jaar lang ‘studeerde’ in Stellenbosch, keer ik terug naar Zuid-Afrik …

Print Print

Een land als een vat vol tegenstrijdigheden, gevormd door het onderaardse, bevolkt door buitenaardse wezens met een bovenaards mooi landschap. Een eiland als een gebalde vuist aan extremen, waar mythen en sprookjes geboren worden, betoverend mooi!

Print Print

De dag erna vertrekken we voor een driedaagse boottocht naar Ha Long – “daar waar de draak neerdaalde” – een baai temidden van reusachtige rotsblokken die uit de zee oprijzen, UNESCO werelderfgoed. We maken er ook een kayaktocht, geheel verlaten te midden van een landschap gelijkend op de slotscène van Lord of the Rings I, elk ogenblik die reusachtige beelden verwachtend … de tijd liet mij los en liep ijlings heen … indrukwekkend! Als ik ooit op zoek ga naar de bron van de eeuwige jeugd of de Heilige Graal, begint mijn tocht zeker hier! Eenmaal terug op de boot, drogen Bert en ik onze tourguide af in het armworstelen, terwijl onze schippers verzonken in een heilige stilte onze Ché’s en Menzo’s doornemen.

Print Print

‘Het zijn niet wij die de goden benijden, maar de goden die ons benijden, net omdat we sterfelijk zijn.’

Hoewel de regisseur – Wolfgang Petersen – zich niet in het minst aan de teksten van Homeros heeft gehouden, blijkt uit elke zin dat hij de rode draden doorheen één van de eerste stukken van de wereldliteratuur perfect aanvoelt. Hij heeft een Troy gemaakt waar Homeros zich in zijn graf zeker mee zou kunnen verzoenen. Haast elke zinsnede brengt de herinnering aan de lessen in de humaniora terug: poësis én retorica. Zo maakt men kwistig gebruik van de favoriete Griekse stijlfiguur, de ‘oxymoron’: het tegenover elkaar plaatsen van tegengestelden. Achilles wordt beschreven als ‘geboren om te doden’. En zegt Hectoor tegen Agamemnoon ‘50.000 Grieken zijn hier verzameld voor de hebzucht van één man’

Print Print
About

Over deze Blog

We mogen hierbij niet enkel naar de dingen kijken zoals ze zijn en ons afvragen: waarom? Het is hoog tijd om nieuwe ideeen te lanceren en ons af te vragen: waarom niet?

Peter’s Twitter
 
RSS