Ik dacht dat het moeilijk zou zijn, schrijven over mijn vader. Schrijven aan mijn vader doe ik immers zelden of nooit. Dat is ook niet nodig. We zien en spreken elkaar regelmatig. En toch zaten tot mijn verbazing de woorden blijkbaar al ergens in mijn penverscholen …

Enkele maanden geleden ging mijn vorige blog ter ziele. De Australische hosting-maatschappij waarop mijn blog draaide, ging onverwacht op de fles … en sleurde in haar val ook mijn twee websites mee de dieperik in. Niet alleen petervanrompuy.be, maar ook filmbespreking.be verdwenen van de ene dag op de andere van het net. Ik moest machteloos vaststellen hoe mijn twee geesteskinderen als water tussen mijn vingers glipten …

Hoe zit het met de ‘democratische’ bonussen: verkiezingen?

Elke verkiezing is een democratische feestdag. Maar door al die feestdagen dreigt het echte werk te blijven liggen …

De Heilige Graal voor elke marketeer en politicus is sinds kort ‘authenticiteit’. Het begon enkele jaren geleden al met de opmars van ‘reality’ soaps. Het leven zoals het (echt) is. Ook ‘zuivere’ producten zoals vers voedsel of duurzame beleggingsfondsen zaten in de lift. Tot aan de crisis.

… Gaandeweg ontdekt Wikus dat ook de garnalen voor hun kinderen zorgen. En bloeden als ze geslagen worden. Maar de boodschap van deze film uit zich nog het best in een van de vele geslaagde verrassingen die deze film in petto heeft. Na het aanraken van een verdachte stof verandert Wikus, het hoofd van de deportatie van de garnalen, stilaan zelf in een garnaal. Zijn besef van wat goed en kwaad is, wordt uit zijn hengsels gelicht, als een rivier die plots naar boven stroomt …