864x486Als Wilders niet echt kan doorbreken (13%) na een vluchtelingencrisis, IS, Trump en de Brexit wil dat onmiskenbaar zeggen dat de overgrote meerderheid van de Nederlanders het populisme verwerpen. De neergang van PVV in de peilingen – die accuraat bleken te zijn! – begon al eind 2016, niet toevallig tegelijk met de opkomst van Trump. Ook de gevolgen van de Brexit hebben heel wat Nederlanders doen beseffen dat terugplooien op zichzelf niet de oplossing kan zijn voor de problemen die zich stellen. De stelling van sommigen dat na het VK en de VS de populistische ‘domino’ onvermijdelijk ook door Europa zou rollen, blijkt na de verkiezing in Nederland (en Oostenrijk) voor de tweede maal niet te stroken met wat een grote meerderheid van de bevolking wil. In tegenstelling tot de Brexit is de hoge opkomst in Nederland teken van de bereidheid om de Europese democratie en de rechtsstaat overeind te houden, en niet af te vallen. De positionering van Rutte als factor van stabiliteit - ’geen avonturen, geen extremen’ – heeft hem in de peilingen zelfs een forse eindrush opgeleverd (nog versterkt door de Turkije-rel).

Maar dat wil niet zeggen dat we het recept om een dam op te werpen tegen het populisme nu bij Rutte moeten zoeken. Het is niet omdat de Nederlanders niet voor Wilders gestemd hebben, dat ze niet langer ontevreden zouden zijn. De twee regeringspartijen hebben samen maar liefst de helft van hun zetels verloren. Het centrum-links PvdA betaalt de prijs voor een socio-economisch hervormingsbeleid dat zich haast uitsluitend in minijobs vertaald heeft, en niet in hogere hogere lonen en pensioenen. De recente sterke groei van de Nederlandse economie, kwamen Rutte wel deels ten goede, maar het kon niet voorkomend dat ook VVD terugviel van 25 naar 20%. It’s more than the economy, … !

De polarisering heeft niet geleid tot een tweedeling, maar tot de totale versplintering van het Nederlandse politieke landschap, met 13 partijen en minimaal 4 coalitiepartners om een regering te kunnen vormen. De Nederlanders zijn het totaal oneens over welke partij nu wel de juiste oplossing kan bieden. De vertwijfeling is totaal. Het overnemen van een deel van het populistische discours van Wilders door sommige gematigde politici heeft bijgedragen tot het ontbreken van een geloofwaardig antwoord op de bekommernissen die wel nog leven bij heel wat Nederlanders.

De Nederlanders waren ontevreden over het beleid, maar hebben als reactie daarop deze keer doorgaans geen extreme stem uitgebracht. Wel is er sprake van een ‘ruk naar rechts’. Maar ook links is linkser geworden. Vooral de kloof tussen de partijen rechts en links is daardoor gegroeid, op dat vlak is er dus wel sprake van verdere polarisering! Die polarisering zal ook de toekomstige regeringsvorming en het beleid bemoeilijken. Er is dus nog heel wat ruimte in de politieke markt voor een standvastige centrumkoers, weg van de polarisering op rechts en links. De nieuwe Nederlandse regering moet er voor zorgen dat de economische groei ten goede komt aan een heel brede middenklasse en het vertrouwen in de samenleving moet hersteld worden door een appel aan het burgerschap van allen, ongeacht hun afkomst of herkomst. Pas dan zal het vertrouwen van de Nederlanders in de democratie terug echt vaste voet onder de grond krijgen.

Print Print

Geef een reactie




No comments yet.

About

Over deze Blog

We mogen hierbij niet enkel naar de dingen kijken zoals ze zijn en ons afvragen: waarom? Het is hoog tijd om nieuwe ideeen te lanceren en ons af te vragen: waarom niet?

Peter’s Twitter
 
RSS