‘We weten wat we moeten doen. Maar we weten niet hoe we daarna de verkiezingen overleven.’ Zo klinkt ongeveer het dilemma waar politici in heel Europa mee kampen. Menig regeringsleider in de Eurozone heeft de voorbije jaren zijn politieke moed tot hervormen bekocht met een klinkende verkiezingsnederlaag. In ons land zijn we nog een jaar verwijderd van verkiezingen. We moeten ten allen prijze voorkomen dat premature verkiezingskoorts de hervormingstrein nu al zou lam leggen.

De politieke agenda is reeds ontzettend zwaar beladen met onderhandelingen over de begroting 2014, verkoop van overheidsparticipaties, bevoegdheidsoverdachten voor 17 miljard euro en als extraatje een nieuwe financieringswet. Daar mag het evenwel niet bij blijven. Ook de deprimerende economische toestand duldt geen uitstel. Burgers en ondernemingen hebben nood aan perspectief. Politiek mag niet beperkt zijn tot de kunst van het haalbare, maar is de kunde om het noodzakelijke mogelijk te maken. Het komende jaar dienen zich twee hefbomen aan om te komen tot bijkomende maatregelen ter versterking van de concurrentiekracht.

Dat Europa nauwer toeziet op het structurele begrotingstraject, hebben we ondertussen mogen ondervinden. Weinigen beseffen evenwel dat vanaf dit najaar de EU lidstaten ook kan dwingen tot het sluiten van een ‘economisch partnerschap’. België zal zulk partnerschap moeten sluiten omdat het in 2012 het tekort niet onder de 3 procent bracht. In dat partnerschap moet gedetailleerd worden aangegeven welke structurele hervormingen België zal uitvoeren ter versterking van de economische groei, zonder dewelke we het tekort en de schuld moeilijk duurzaam onder controle kunnen krijgen. Uit het diepteonderzoek dat Europa recent uitvoerde over België, blijkt dat het grootste probleem schuilt in een dalend marktaandeel van onze export, minstens voor de helft veroorzaakt door een dalende kostencompetitiviteit op het gebied van lonen, ontslagrecht, flexibiliteit en energiekost. Europa verwacht dit najaar resultaten, en een sanctie dreigt voor het begrotingsresultaat indien we aanvullend geen concrete economische stappen vooruit zetten.

Op de korte termijn moet er dus een Pact voor Concurrentiekracht komen tussen alle regeringen van het land, zoals reeds voorgesteld door Minister-President Peeters. Topprioriteit is de eenmaking van het statuut van arbeiders en bedienden tegen 8 juli, zonder de gemiddelde loonlast te verhogen. De reeds opgebouwde rechten moeten worden vastgeklikt, om het broze consumentenvertrouwen niet te schaden. Voor de toekomst wordt in overleg met de deelstaten en sociale partners best gradueel een deel van de opzegvergoeding geactiveerd, door de invoering van een outplacement-rugzakje. Tot slot moeten ook tegen 8 juli de onderhandelingen worden afgerond over de hervorming van de Raad van State, de wederbeleggingsvergoeding voor ondernemerskredieten en de volkslening.

Daarenboven legt België de komende maand aan Europa een nieuwe begrotingstraject voor waarin het zich engageert tot een structurele begrotingsinspanning van 0,6% voor 2014, maar vooral van 1,1% voor de begroting 2015. Een volgende federale en Vlaamse regering – welke partij er ook deel van zal uitmaken – kan dus niet van start gaan zonder een Nieuw Globaal Plan! Naast de begrotingssanering, moet een Nieuw Globaal Plan ook de ambitie hebben de huidige trendmatige groei van 1% op te trekken naar 2% tegen het einde van de legislatuur. Ter vergelijking, tussen 1999 en 2007 bedroeg de groei gemiddeld 2,15%. Die verhoging van de trendmatige groei met 1% realiseren we best voor een derde door middel van een versterking van de concurrentiekracht, een derde door een hervorming van de arbeidsmarkt, en een derde door de sanering van de overheidsbegroting.

Zo kunnen we het komende jaar in twee bewegingen het politiek momentum creëren om te komen tot de levensnoodzakelijke versterking van de concurrentiekracht. Politiek gaat niet enkel over het bepalen van de juiste richting – ‘doing the right things’ – maar evenzeer over ‘getting things done’.

Print Print

Geef een reactie




No comments yet.

About

Over deze Blog

We mogen hierbij niet enkel naar de dingen kijken zoals ze zijn en ons afvragen: waarom? Het is hoog tijd om nieuwe ideeen te lanceren en ons af te vragen: waarom niet?

Peter’s Twitter
 
RSS