fotocoverPeterVan Confrontatie Naar Vertrouwen

Een enorm reservoir aan ondernemerschap, engagement en creativiteit ligt te wachten om te worden aangeboord …

De christendemocratie heeft een sterk eigen verhaal. CD&V moet dan ook steeds vertrekken vanuit de eigen kracht. De verantwoordelijkheid voor het bestuur hoeft hierbij geen handicap te zijn, maar versterkt net de nood aan een duidelijke lange termijn visie. Met het manifest ‘Van Confrontatie naar Vertrouwen’ willen we de christendemocratische waarden vertalen naar een concreet toekomstgericht beleid voor Vlaanderen. Deze tekst zoomt in op het aspect socio-economie. Het is een vrije, persoonlijke bijdrage van enkele christendemocraten aan het CD&V Congres ‘Innesto’ in het najaar.

We staan niet voor een economische storm, maar voor een klimaatsverandering. Nieuwe evoluties leiden evenwel steeds vaker tot confrontatie, in plaats van tot vooruitgang. Het tempo aan verandering ligt ondertussen zo hoog dat bestaande structuren – op welk beleidsniveau ook – nog amper kunnen volgen en hun grip op de realiteit dreigen te verliezen. Ondanks de uitgebreide gezondheidszorg regent het burn-outs. Ondanks investeringen in loopbaanbegeleiding stijgt het aantal openstaande vacatures (zelfs bij stijgende werkloosheid!). Ondanks de hoge belastingdruk beschermen pensioenen steeds minder tegen armoede, … Het mag niet verbazen dat het vertrouwen in heel wat instellingen vandaag op rood staat. Het gebrek aan greep op de richting waarin onze samenleving evolueert, voedt een sentiment van defaitisme. Het eigen land in de buitenlandse media evenwel bestempelen als de ‘zieke man van Europa’ lost niets op. Integendeel, het dreigt uit te groeien tot een ‘self fulfilling prophecy’.

Als we de crisis willen overwinnen, is de wijze waarop we inspelen op verandering aan verandering toe. In de naoorlogse periode had het land nood aan investeringen vanwege de overheid. De sociale zekerheid en overheidsbedrijven kwamen tot volle ontwikkeling. Het luidde een periode in van nooit geziene vooruitgang. Maar mettertijd ontwikkelden sommige instellingen een eigen interne dynamiek, los van de burgers. Eind jaren tachtig kwam een tegenbeweging op gang. Instellingen moesten weer rond de burger draaien, en niet andersom. Nu is het tijd voor een volgende stap. We moeten niet enkel bouwen aan het vertrouwen in instellingen, maar ook aan vertrouwen tussen mensen.

Het Rijnlandmodel staat onder druk. Het is dringend aan hervorming toe. We kunnen de confrontatie met een snel veranderende samenleving niet meer aan door énkel te schuilen achter de staat. Niet door énkel te geloven in de vrijheid van het individu. Niet énkel dankzij de kracht van de groep. En al zeker niet door terug te plooien op onszelf. We mogen ons niet laten verlammen door een vals dilemma tussen groep of individu. Wel moeten we volop investeren in het versterken van de banden tussen mensen. Deze zienswijze heet ‘co-creatie’.

Als burgers zelf terug vat krijgen op de kwaliteit van hun werkplek en leefomgeving, groeit de wil om er verantwoordelijkheid voor op te nemen. Vlamingen willen zich nog altijd engageren, maar dan voor projecten die ze zelf mee vorm geven, denk maar aan ‘Music For Life’. Een enorm reservoir aan engagement, ondernemerschap en creativiteit ligt te wachten om te worden aangeboord.

Er is slechts één iets dat dromen onbereikbaar maakt. De angst om te falen. Paulo Coelho

Nog een voorbeeld: Vlaanderen is haast wereldkampioen qua gebrek aan ondernemers die een eigen bedrijf opstarten. Maar we zijn ook haast wereldkampioen in ‘corporate entrepreneurship’, dat zijn werknemers die ondernemen binnen een bestaand bedrijf. Vlamingen zijn dus niet minder ondernemend dan vroeger, het uit zich vooral anders. We creëren vele nieuwe activiteiten, maar niet voor onszelf. Dat reservoir aan ‘corporate’ ondernemerschap willen we aanboren. Opdat meer mensen de sprong durven maken van groot werknemer naar kleine werkgever, moeten we evolueren naar een éénheidsstatuut, zonder de loonkost te verhogen en zonder de factuur bij de overheid te leggen. Daarnaast willen we starters bijeen brengen in ‘incubators’ waar ze elkaar inspireren en omringd zijn door experts die hen doorheen de complexe regelgeving loodsen.

Er dient zich de komende jaren een hele ‘window of opportunity’ aan om nieuwe energie vrij te maken voor economie en samenleving. Rond heel wat nieuwe ontwikkelingen op het vlak van arbeidsmarkt, energie, financiën en Europees beleid bepalen we in het Manifest een duidelijke beleidslijn. Leidraad is dat we de banden tussen mensen niet doorknippen, maar versterken door een beter evenwicht tussen verantwoordelijkheid en solidariteit.

Meer dan ooit zijn mensen de motor van groei. We mogen ons niet beperken tot het verbeteren van de kwaliteit van instellingen. We moeten ook de kwaliteit van het menselijk kapitaal verhogen. Om het enorme reservoir aan menselijk kapitaal in Vlaanderen ten volle te laten renderen, willen we 5 grote verschuivingen realiseren:

1. van meer vrije tijd naar lang en kwaliteitsvol werken;

2. van het opslaan van kennis naar het valoriseren van talent;

3. van arbeidscomfort naar zelfrealisatie;

4. van blinde groei naar kwaliteitsvolle groei; en

5. van confrontatie naar verantwoordelijkheid.

Dit realiseer je niet in één grote revolutie. Onhaalbare beloftes zijn immers de snelste weg naar ontgoocheling. Wat we beogen is meer vertrouwen. Ook al is de weg nog lang, de richting is duidelijk.

Peter Van Rompuy

U kan het Manifest hier gratis downloaden: Van Confrontatie Naar Vertrouwen

Als u het manifest graag in boekvorm bestelt, mail dan uw adres naar petervanrompuy@gmail.com.

U kan hieronder dadelijk reageren, maar ik neem ook graag de tijd om met u en uw leden in debat te gaan over hoe we het ondernemerschap, engagement en creativiteit nieuwe zuurstof kunnen geven!

Mijn interview in De Standaard leest u hier.

Print Print

Geef een reactie




No comments yet.

About

Over deze Blog

We mogen hierbij niet enkel naar de dingen kijken zoals ze zijn en ons afvragen: waarom? Het is hoog tijd om nieuwe ideeen te lanceren en ons af te vragen: waarom niet?

Peter’s Twitter
 
RSS