Iedereen kijkt vandaag naar Griekenland als het zorgenkindje van de EU. Griekenland is maar het topje van de PIGS-ijsberg (Portugal – Ierland – Griekenland – Spanje). Wie voorlopig nog onder het media-oppervlak zit, is Spanje, de vierde economie van de EU. Eén cijfer deed mij toch even schrikken.

De jeugdwerkloosheid in Spanje klokte vorige maand netjes af op 43,8%. Rewind. Dat moest is toch een tweede maal lezen. 43,8%, dus.

Dat is niet alleen een economische ramp, maar ook een maatschappelijke bom. In Brussel bedraagt de werkloosheid onder allochtone jongeren nu ook 40%. Ik wil niet weten hoe hoog die in de Spaanse stadscentra is. In Barcelona hebben ze al langer een veiligheidsprobleem. Veiligheid komt uit de loop van

Wordt dit ook een politieke bom? De totale werkloosheid stijgt nu net boven de 20% uit. De kloof in werkloosheid tussen de jongeren en de andere leeftijdscategoriën is in Spanje op een onaanvaardbaar peil.

Diezelfde generatie moet de komende decennia nochtans een overheidsschuld van 90% mee helpen afbouwen.

Het is ook de eerste generatie die tegelijk afdraagt voor de pensioenen van de ouderen (repartitie-stelsel) en moet sparen voor hun eigen pensioen (kapitalisatie-stelsel).

En langer moet werken.

Terwijl de vergrijzing pas nu echt op gang komt.

Ik vraag mij af of we in Spanje de eerste (succesvolle?) oprichting van een jongerenpartij zullen zien. De tijd lijkt er rijp voor. De vergrijzing zet zich in. En over hoe het internet het ontstaan van nieuwe partijen vergemakkelijkt, schreef ik al eerder een column voor Knack: Versnippering is nog maar begonnen.

In Groot-Brittanië registreerde in 2009 de eerste jongerenpartij zich bij de verkiezingscommissie. In Nederland kent men al langer vakbonden enkel voor jongeren.

Toegegeven, jongerenpartijen zijn niet voor morgen. Ik ben ook niet gewonnen voor een exclusieve jongerenpartijen. Laat die maar binnen ‘moederpartijen’ hun politieke gewicht uitspelen en doorgroeien. Maar Spanje wordt een testcase voor heel Europa wat betreft de weerbaarheid van de solidariteit tussen generaties in krappe tijden … affaire à suivre

Print Print

Geef een reactie




Reacties

  1. JONGCD&V Leuven» Blog Archive » Barça-generatie says:

    [...] sixties’. Het 15-M protest van de Spaanse jongeren is daarentegen geboren uit de woede over een jeugdwerkloosheid van maar liefst 45%. En toch sneert u dat jongeren het vandaag ‘te goed’ hebben [...]

  2. 2011 wordt nieuw mei'68 | Peter Van Rompuy blog says:

    [...] Eerdere blog over de voorspelbaarheid van het Spaanse protest (feb 2010): Spaanse jeugdwerkloosheid [...]

  3. Barça-generatie | Peter Van Rompuy blog says:

    [...] sixties’. Het 15-M protest van de Spaanse jongeren is daarentegen geboren uit de woede over een jeugdwerkloosheid van maar liefst 45%. En toch sneert u dat jongeren het vandaag ‘te goed’ hebben [...]

  4. Koen Willekens says:

    Zeer interessante gedachte. Vaak lees je dat onze generatie (20-30j), heel goed kan opschieten met hun ouders. Ikzelf ook, maar hoe evolueert die als er grote financiële druk komt te staan op beide partijen? Gaan we dan naar twee stromingen in de politiek? De ene met als slogan “Alles voor de pensioenen!” en de andere met “Denk eens aan de toekomst!” Ik weet het niet, maar wat wel vast staat is dat het thema ter sprake moet komen…

About

Over deze Blog

We mogen hierbij niet enkel naar de dingen kijken zoals ze zijn en ons afvragen: waarom? Het is hoog tijd om nieuwe ideeen te lanceren en ons af te vragen: waarom niet?

Peter’s Twitter
 
RSS